Hydranty wewnętrzne i węże pożarnicze: Wymogi, instalacja i konserwacja w budynkach komercyjnych

O ile gaśnice stanowią zabezpieczenie pierwszego rzutu, przeznaczone do zdławienia pożaru w zarodku, o tyle instalacje hydrantowe są ciężką artylerią dostępną dla mieszkańców lub personelu przed przyjazdem Państwowej Straży Pożarnej. Profesjonalne wyposażenie PPOŻ obejmujące prawidłowo skonfigurowaną sieć hydrantową decyduje o możliwości uratowania wielomilionowych inwestycji logistycznych i komercyjnych w całej Polsce.

Rodzaje hydrantów wewnętrznych (Normy PN-EN 671-1 i 671-2)

W inżynierii bezpieczeństwa pożarowego dobór średnicy hydrantu podyktowany jest gęstością obciążenia ogniowego oraz specyfiką i kubaturą budynku. Każdy system dostarcza inną ilość wody i wymaga innych węży tłocznych:

Hydranty DN 25 (z wężem półsztywnym)

Zaprojektowane z myślą o prostocie użycia przez osoby niewykwalifikowane (bez przeszkolenia strażackiego). Wąż półsztywny pozwala na puszczenie strumienia wody bez konieczności całkowitego rozwinięcia go z bębna. Wydajność nominalna to około 1,0 dm3/s.

• Zastosowanie: Budynki zamieszkania zbiorowego (hotele, akademiki), użyteczności publicznej (szkoły, urzędy), sale kinowe, banki.

Hydranty DN 33 (z wężem półsztywnym)

Działają na tej samej zasadzie co DN 25, jednak dzięki większej średnicy zapewniają wyższą wydajność tłoczenia wody (min. 1,5 dm3/s). Wąż jest masywniejszy i wymaga nieco więcej siły fizycznej do rozwinięcia i sterowania prądownicą.

• Zastosowanie: Jednokondygnacyjne garaże zamknięte posiadające więcej niż 10 stanowisk, hale peronowe, stacje metra, większe przestrzenie usługowe.

Hydranty DN 52 (z wężem płaskoskładanym)

Jest to najpotężniejszy rodzaj hydrantu wewnętrznego (wydajność rzędu 2,5 dm3/s). Jego charakterystyczną cechą jest wąż płaskoskładany. Aby rozpocząć gaszenie, wąż musi zostać rozwinięty w całości, w przeciwnym razie ciśnienie wody zostanie zablokowane przez załamania materiału. Generuje ogromny odrzut na prądownicy i jest dedykowany do poważnych zagrożeń.

• Zastosowanie: Magazyny wielkopowierzchniowe, zakłady przemysłu ciężkiego, strefy produkcyjne z materiałami łatwopalnymi (PM).

Szafki hydrantowe i wyposażenie uzupełniające

Cała armatura pożarnicza, zawory odcinające oraz prądownice muszą być odpowiednio zabezpieczone przed kurzem, wilgocią oraz dostępem osób niepowołanych, a jednocześnie gwarantować natychmiastowe użycie. Odpowiednie szafki hydrantowe instaluje się w sposób natynkowy lub wnękowy. Kluczem jest czytelne oznakowanie drzwi szafki piktogramem fotoluminescencyjnym z polskimi certyfikatami CNBOP.

Złote zasady przeglądów i konserwacji instalacji wodnych

Budynek przeszedł odbiór techniczny? To dopiero początek procedur bezpieczeństwa. Zarządcy nieruchomości w Polsce są rygorystycznie kontrolowani przez lokalne jednostki Straży Pożarnej.

1. Przegląd coroczny: Wszystkie hydranty wewnętrzne muszą przejść badanie wydajnościowe co 12 miesięcy. Procedura obejmuje sprawdzenie uszczelek, pomiar ciśnienia dynamicznego (za pomocą specjalnych urządzeń z dyszami pomiarowymi HSR) oraz ocenę zaworów hydrantowych.
2. Próba ciśnieniowa węży: Nawet jeśli wąż nigdy nie był użyty, materiał starzeje się i parcieje. Co 5 lat węże tłoczne w każdym hydrancie muszą przejść próbę ciśnieniową na maksymalne ciśnienie robocze określone w polskiej normie (z reguły jest to próba wodna pod ciśnieniem 1,2 MPa). Niesprawne węże należy natychmiast wycofać z eksploatacji i wymienić.